Avrupa
Hemşirelik Konferansı
Viyana’da
21 ile 24 Haziran 1988 tarihleri arasında biraraya gelen Avrupa Hemşirelik
Konferansı katılımcıları; Herkes İçin Sağlık bölgesel hedeflerine ulaşmak
için hemşirelikte gereken değişikliklerin yapılmasında hemşirelere yardım
etmeye yönelik olarak hükümetler ve sağlık konusunda ulusal karar vericilerin
acilen harekete geçmesi gerektiğini dile getirirler.
I
Sadece
hastalık veya sakatlığın olmaması değil, fiziksel, ruhsal ve sosyal
yönden tam bir iyilik hali olan sağlık, temel bir insan hakkıdır. Gerçekleştirilmesi
bir çok mesleğin katkısını gerektiren, sağlığın olabilecek en üst düzeye
çıkarılması, en önemli sosyal amaçtır .
II
Dünya
Sağlık Örgütü (DSÖ) Avrupa Bölgesi ülkeleri arasında ve ülkelerin kendi
içlerinde insanların sağlık düzeylerinde süregelen eşitsizlikler; politik,
sosyal, ekonomik ve mesleki olarak kabul edilemez ve bu nedenle bu konu
bütün hemşireleri ilgilendirir.
III
Bölgedeki
32 ülkeden gelen hemşirelere rollerini, eğitim ve uygulamalarını tekrar
inceleme konusunda ilk fırsatı veren bu konferans; hemşireliğin,
DSÖ Avrupa Bölge Komitesinin 1984 yılındaki 34. oturumunda üye ülkeler
tarafından kabul edilen 38 hedefe ulaşılmasına büyük katkı yapabilecek
bir güç olduğunu tekrar onaylar.
IV
Katılımcılar,
herkes için sağlık çağında hemşireliğin yeni rolünü, Avrupa Bölgesinde
yer alan sağlık bakanlıklarının, sağlık meslek örgütleri ve sendikalarının,
düzenleyici oluşumların ve diğer grupların dikkatine sunmaya söz
verirler. Hemşireler; yerel, bölgesel ve ulusal sağlık hizmetlerinin
planlama ve yönetiminde karar verme sürecine katılarak; bireylerin,
ailelerin ve toplumun, kendine güvenir hale gelmek ve sağlıklarının
gelişiminde sorumluluk almak üzere yetkilendirilmelerinde daha fazla
rol oynayarak; çeşitli tipte davranışların istenen ve istenmeyen
sonuçları konusunda ve değişik bakım seçeneklerinin değerleri ve maliyetleri
konusunda açık ve doğru bilgi sağlayarak; yeni rollerini geliştirmelidirler.
V
Herkes
İçin Sağlık yönerge ve ilkeleri ve Temel Sağlık Hizmeti yaklaşımı ile
uyumlu tutum ve değerlerin, bütün sağlık profesyonelleri, sağlık hizmeti
kullanıcıları ve ilişkili gruplar arasında güçlendirilmesi gerekmektedir.
Hemşirelik eğitimi, hemşirelik uygulamaları için, özellikle toplum içinde
çalışma için sağlam bir temel sağladığında; hemşireler sağlık gereksinimlerinin
sosyal yönlerini dikkate alıp, sağlığın gelişimini daha geniş anladıklarında,
hemşirelik kendi potansiyelini en iyi şekilde hayata geçirebilir. Hemşirelerin;
temel sağlık hizmetlerindeki yeni rollerini ortaya koymaya yönelik yeterince
özerk uygulama yapabilmeleri için politikalar benimsenmeli ve aktiviteler
tanımlanmalıdır.
VI
Hemşirelik
uygulamalarını bu doğrultularda geliştirmeye yönelik araştırmalar; araştırma
politikaları ve finansal destek yaratılarak cesaretlendirilmelidir.
Bu tür araştırmalar insan kaynaklarını etkili olarak kullanmalı ve sonuçların
değerlendirilmesini ve kullanılmasını sağlamalıdır. Hemşireler aynı
zamanda araştırma sürecinde de yer almalıdır.
WHO/Europe
Yayınlar Katoloğu ‘nda yer alan hemşirelik üzerine kitaplara
da bakınız.
Çeviri:
| Prof.Dr.Nazmi
BİLİR |
HÜ
Tıp Fakültesi Halk Sağlığı ABD Başkanı |
| Dr.Mahmut
Sadi YARDIM |
HÜ
Tıp Fakültesi Halk Sağlığı ABD Bşkl.Araştırma Görevlisi |